SAİT FAİK ABASIYANIK

Benim hayalimdeki Van Gölü’nü bir bilsen…

Karlı dağlarla çevrilmiştir…

Sularına geceler indiği zaman,

Issız kıyılarda kanatlı atlarıyla vahşi süvariler belirir.

Sularında çamaşır yıkayan duru beyaz, ak akça,

Kara gözlü kızları vardır.

İçilemeyen suları gibidir her şeyi

Tadına ancak seyirle varılır

İsmini, bilemediğim bir rüzgar,

Geceleri bile kıyıları pırıl pırıl eden dalgacıklar yaratır.

Van Gölü’nün martıları bağırdıkları zaman,

Kadınlar hep erkek doğurur,

Kısraklar yavrular,

İnekler buzağılar…

İnsanlar ancak Van Gölü durulduğu zaman ölebilir.